Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή
Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή ή ΙΨ δεν συμπεριλαμβάνεται στην ομάδα των αγχωδών διαταραχών. Χαρακτηρίζεται είτε από ιδεοληψίες είτε από ψυχαναγκασμούς είτε και από τα δύο. Αυτές είναι ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις που συνιστούν πηγή δυσφορίας για το άτομο και απασχολούν σημαντικό μέρος από το χρόνο του και από την επαγγελματική, κοινωνική και την συναισθηματική του ζωή. Το άγχος συνδέεται συχνά με τους ψυχαναγκασμούς , καθώς και με την αντίσταση σε αυτούς, και υποχωρεί αμέσως μόλις το άτομο ενδώσει στον καταναγκασμό. Οι περισσότεροι πάσχοντες αναγνωρίζουν τον παθολογικό χαρακτήρα αυτών των καταναγκασμών καθώς και ότι είναι ανούσιοι και υπερβολικοί, ωστόσο κρίνεται εξαιρετικά δυσχερές από τους ίδιους να τους σταματήσουν. Η κατάθλιψη είναι πολύ πιθανόν να εμφανιστεί είτε πριν την έναρξη των συμπτωμάτων είτε ταυτόχρονα με αυτά.
Ψυχαναγκασμοί
Οι ψυχαναγκασμοί αποτελούν ένα κύριο σύμπτωμα της διαταραχής αυτής. Πρόκειται για επαναληπτικές συμπεριφορές που έχουν τη μορφή εξωτερικών ή εσωτερικών πράξεων που επιβάλλονται από το ίδιο το άτομο. Συχνά παίρνουν τη μορφή τελετουργίας, έτσι ώστε να μειωθεί το άγχος που είχε δημιουργηθεί. Μπορεί να συνοδεύουν τις φοβικές ή ιδεακές ιδεοληψίες για να εξαλείψουν το φόβο ή αμφιβολία που αυτές προκαλούν. Για παράδειγμα, ο ψυχαναγκασμός του πλυσίματος μπορεί να συνοδεύει τις φοβικές ιδεοληψίες της ακαθαρσίας. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχουν και ανεξάρτητα από τις ιδεοληψίες, όπως στις περιπτώσεις της ονοματομανίας ή της αριθμομανίας. Επίσης, ίσως αποβλέπουν στο πλαίσιο μιας λογικής που αποδίδει «μαγικές» ιδιότητες στη σκέψη ή στις τελετουργίες, να αποτρέψουν να εμφανιστεί ένα συμβάν που προκαλεί φόβο στο άτομο ή και να «ακυρώσουν» κάτι που έχει ήδη συμβεί.Ψυχαναγκαστική σκέψη μπορεί να γίνει ο στίχος ενός ποιήματος ή μια βλαστήμια, συχνά σε σχέση με τα θεία.
Ιδεοληψία
Ο όρος ιδεοληψία αναφέρεται σε μια έμμονη σκέψη, που όσο προσπαθεί το άτομο να την αποφύγει, τόσο πιο επίμονα ξαναγυρίζει στο νου του, ανεπιθύμητη και συνάμα ελκυστική. Μπορεί να πάρει τη μορφή μιας λέξης, επιγραμματικής φράσης ή εικόνας.Αντί για μια απλή σκέψη, η ιδεοληψία μπορεί να είναι η έμμονη απασχόληση με κάποιο θέμα, προσωπικό ή αφηρημένο φιλοσοφικό πρόβλημα. Επαναληπτικά, μηρυκαστικά, ο ασθενής ξαναγυρίζει στο ίδιο θέμα, χωρίς να φτάνει ποτέ σ’ ένα συμπέρασμα. Άλλοτε είναι η ιδέα, φόβος και επιθυμία μαζί ότι θα κάνει κάτι κακό. Με άλλα λόγια, η ιδέα μιας επιθετικής ή, γενικότερα, απαγορευμένης πράξης, συχνά σεξουαλικής, που το άτομο φοβάται ότι από τη μια στιγμή στην άλλη θα πραγματοποιήσει.Οι πιο συνήθεις τύποι ιδεοληψίας είναι: μόλυνση από μικρόβια και ότι θα τα μεταδώσει σε αγαπημένα πρόσωπα του περιβάλλοντός του, η παθολογική αμφιβολία κατά την οποία το άτομο νιώθει ότι έχει ξεχάσει κάτι, η ιδεοληψία της συμμετρία και της ακρίβειας που οδηγεί τα άτομα σε ψυχαναγκαστική βραδύτητα, ιδεοληψίες θρησκευτικού, σεξουαλικού και επιθετικού περιεχομένου.
Διαγνωστικά κριτήρια του DSM-IV
Τα τελευταία χρόνια η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή ταξινομείται στις αγχώδεις διαταραχές. Τα κριτήρια διάγνωσης αυτής της διαταραχής κατά DSM-IV είναι τα εξής

Betty Psychologist